Η Δύναμη Της Εικόνας, Ένας Φόνος Και Το Πρώτο Θέμα

Το παρακάτω άρθρο του Θοδωρή Γεωργακόπουλου είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον και αυτός είναι και ο λόγος που το δημοσιεύουμε, αν και σε επιμέρους θέματα που θίγει δεν μας βρίσκει 100% σύμφωνους. Στοιχειοθετεί όμως και τεκμηριώνει με επιχειρήματα τον λόγο για τον οποίο γράφτηκε. Διαβάστε το ....

«ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΑΠΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ- ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 

Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο δεν έχουν καταλάβει όλοι αυτοί οι «περιώνυμοι» δημοσιογράφοι των μεγαλόσχημων τουρκοσηριαλικών καναλιών, (στην εικοσιπενταετή δημοσιογραφική μου καριέρα και σε διάφορες αποστολές σε εχθρικό έδαφος είχα τη εμπειρία της προσωπικής γνωριμίας με τους περισσότερους) και ίσως δεν θα μπορέσουν ποτέ να το καταλάβουν γιατί δεν τους συμφέρει να το καταβάλουν, είναι ότι όσο χτυπούν χωρίς κανένα αντίλογο την Χρυσή Αυγή τόσο περισσότερο… την στηρίζουν. Όσο ένα σάπιο καταστημένο, ένα προδοτικό κατεστημένο που έριξε την

ΛΙΩΜΕΝΟ ΠΑΓΩΤΟ ΚΡΑΤΑΩ ΣΤΟ ΧΕΡΙ

 Έχουν περάσει σχεδον 2 χρόνια από την πρώτη παλλαϊκή αποδοκιμασία του Προέδρου της Δημοκρατίας που είχε συμβεί κατά την διακοπείσα παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2011 που οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης Παπανδρέου.

Κι όμως ο Παπούλιας "είναι ακόμα εδώ κι αυτό το καλοκαίρι, λιωμένο παγωτό κρατάει στο χέρι".

Κατά την σημερινή επίσκεψη του Κάρολου Παπούλια στην Σχολή Ευελπίδων στην Βάρη, ένας πολίτης, συγγενής σπουδαστή, φώναξε προς τον

«Δεν θα γυρισω να παρω την Αννα. Συγγνωμη» Διαβαστε το…

Η Αννα ήταν ακόμα στον παιδικό σταθμό. Είχε πάει απόγευμα και η μαμά της δεν είχε εμφανιστεί. Οι νηπιαγωγοί δεν ήξεραν τι να κάνουν. Ώσπου το κοριτσάκι έβγαλε κάτι απ’ την τσέπη του. Ήταν ένα σημείωμα: «Δεν θα γυρίσω να πάρω την Αννα. Δεν έχω λεφτά, δεν μπορώ να τη μεγαλώσω. Συγγνώμη. Η μαμά της».
Ο άνθρωπος που μου λέει την ιστορία την διηγείται σαν κάτι συνηθισμένο. Ο Στ. Σιφνιός είναι υπεύθυνος της κοινωνικής υπηρεσίας στα Παιδικά Χωριά SOS. «Οι νηπιαγωγοί κάλεσαν την Εισαγγελία», λέει. «Και ο εισαγγελέας έστειλε το παιδί σ’ εμάς».
Ολα αυτά δεν έγιναν σε κάποιο βιβλίο του Ντίκενς. Εγιναν σε μια συνοικία της Αθήνας. Η μαμά της Αννας δεν είναι τρελή. Είναι μια κοπέλα που έχασε τη δουλειά της και πανικοβλήθηκε. Σαν την ιστορία της, υπάρχουν τουλάχιστον πεντακόσιες ακόμη ιστορίες. Σήμερα στην Ελλάδα πεντακόσιοι γονείς είναι σε τέτοια οικονομική κατάσταση, που ζήτησαν στα Παιδικά Χωριά SOS να αφήσουν εκεί το παιδί τους. «Μέχρι πριν από δύο χρόνια, το 95% των αιτημάτων είχε να κάνει με κακοποίηση. Αποφάσιζε ο εισαγγελέας πως κινδυνεύει το παιδί», λέει στην «Κ» η

ΠΟΣΟ ΠΙΟ ΧΑΜΗΛΑ ΘΑ ΠΕΣΟΥΜΕ ΩΣ ΧΩΡΑ;

Ντροπή: Έκλεισαν το κέντρο της Αθήνας για να ψωνίσει ο Πολ Τόμσεν ... βερύκοκα! Η κατάντια μιας χώρας που έχει απωλέσει την εθνική της κυριαρχία: Κυκλοφοριακό έμφραγμα υπέστη το κέντρο της Αθήνας σήμερα το μεσημέρο όταν ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ ένιωσε την ανάγκη να φάει ... βερύκοκα. Όπως γινόταν επί κατοχής όταν έβγαινε βόλτα ο φρούραρχος της Αθήνας έκλεισαν όλοι οι δρόμοι που οδηγούσαν στην Πατριάρχου Ιωακείμ που ήταν το μανάβικο που ήθελε να ψωνίσει ο "πολύς"

Αυτό δεν είναι κακοποίηση ανηλίκου ;

Από το συγκεκριμένο σημείο περνούν χιλιάδες αυτοκίνητα καθημερινά. Είναι στην Ηρώων Πολυτεχνείου στην Πάτρα στο ύψος της μαρίνας ακριβώς εκεί που αρχίζουν και σταματούν τα έργα. Η μία γύφτισα έχει πιάσει το ένα φανάρι και η άλλη το επόμενο. Καθημερινά στο πόστο τους τις ώρες αιχμής το πρωί και ξανά πάλι το απόγευμα. Η μία με ένα μωρό όχι πάνω απο 18 μηνών, η άλλη με ένα παιδάκι το πολύ τριών χρονών. Τα βάζουν λοιπόν τα μωρά στα καροτσάκια και παίρνουν σβάρνα τα σταματημένα στο φανάρι αυτοκίνητα για ζητιανιά. Τα μωρά

Δάσκαλε χαλάς την πιάτσα

Ντροπή σου δάσκαλε! Ακούς εκεί! Διευθυντής δημοτικού και να έχει στο σχολείο του τέτοιες συνήθειες! Νικόλας Σιούτας το όνομά του. Είναι το τελευταίο που ενδιαφέρει. Το πρώτο είναι οι συνήθειές του που έχει το “θράσος” να τις επιβάλλει σε μια ολόκληρη γειτονιά. Τι κάνει αυτός; Μαζί με τους δασκάλους και τους

Τα ΑΜΕΑ θα την πληρώσουν τώρα την αναπηρία σας ;

Διαβάζοντας την παρακάτω ανακοίνωση το μόνο συμπέρασμα που μπορούμε να βγάλουμε είναι.... πως οι διοικούντες στερούνται φαντασίας, κοινωνικής ευαισθησίας και είναι απλά μερικοί ακόμα αχυράνθρωποι (σκιάχτρα) του συστήματος. 
Εμείς ... που καθημερινά κοιταζόμαστε στον καθρέπτη και απέναντι μας βλέπουμε ανθρώπους ακόμα, θα προτείναμε σε όλους, σε μια πόλη σαν την Πάτρα να χρησιμοποιήσουμε τα ποδαράκια μας για να διανύσουμε μιαν απόσταση 5 τετραγώνων, άντε και λίγο παραπάνω.... 
Να δεις τότε πως θα ξαναεμφανιστούν οι κοινωνικές ευαισθησίες και τα πακέτα προσφορών στους κυρίους του μονοπωλίου του αστικού ΚΤΕΛ της Πάτρας

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ